zobacz również

Chłopiec z tradycyjnym aparatem fotograficznym przyłożonym do twarzy próbuje zrobić zdjęcie Kultura w obiektywie dzieci i młodzieży
Najprawdopodobniej kobieta (nie widać twarzy) w błękitnej koszuli. Jedną dłonią operuje na ekranie tableta, w drugiej dłoni trzyma kartkę i długopis. Spis wyborczy psychologów
Kilkoro dzieci trzyma się za ręce we wspólnej zabawie Wakacyjne Treningi Umiejętności Społecznych
Dziewczynka z wyciągniętymi przed siebie rękoma, jakby się przed czymś broniła lub chciała coś zatrzymać Razem przeciw przemocy wobec dzieci
Dłoń układa drewniane klocki na drewnianym stole, tworząc kształt daszku nad głowami wyciętych z papieru postaci: kobiety, mężczyzny, dziewczynki i chłopca Inauguracja prac Rady Pomocy Społecznej XI kadencji
POWRÓT

Po co dzieciom socjoterapia?

Wychowankowie z Ogniska Praga ze Środkowej 9 opowiadają o tym, co dają im cotygodniowe zajęcia. Dojrzałość odpowiedzi zszokuje nawet starych wyjadaczy.

Socjoterapia, czyli…

Najprościej mówiąc socjoterapia to terapeutyczna metoda pracy z dziećmi i młodzieżą. Pod wodzą specjalisty uczestnicy w bezpiecznej i stałej grupie rówieśników uczą się jak radzić sobie z indywidualnymi trudnościami, rozpoznawać i nazywać emocje, a także funkcjonować pośród innych ludzi. Dzięki różnorodnym zabawom, aktywnościom i ćwiczeniom zbierają nowe doświadczenia i zdobywają umiejętności. Tyle teorii, bo zdecydowanie ważniejsza jest praktyka. To właśnie podczas zajęć, w wyniku ciężkiej pracy ich uczestników, wydarzają się prawdziwe „cuda”.

W Ogniskach prowadzonych przez Centrum Wspierania Rodzin „Rodzinna Warszawa” kadra kładzie duży nacisk na pracę korekcyjną z dziećmi. Na cotygodniowych zajęciach wychowankowie mają możliwość zmierzenia się ze sobą, swoimi ograniczeniami oraz z tym, jak ich widzą i rozumieją ich koledzy, koleżanki i wychowawcy. Oddajmy zatem głos tym, którzy w socjoterapeutycznym procesie grupowym biorą udział na co dzień. 

Okiem socjoterapeutki Anny Junczyk

Zajęcia prowadzę od trzech lat i widzę, jak kolejne dzieci powoli zaczynają się otwierać, zabierać głos na forum, mówić o swoim samopoczuciu oraz o tym, co im się przydarzyło dobrego, a co złego, co je zaskoczyło, a co rozbawiło. Lepiej poznają siebie samych poprzez rozpoznawanie i sięganie do swoich zalet, umiejętności, talentów, ale i niedoskonałości; poprzez prezentację siebie, rozpoznawanie swoich uczuć. Podczas socjoterapii mają okazję skonfrontować się z informacjami zwrotnymi na swój temat, otrzymanymi od innych dzieci. Poznają kolegów i koleżanki z Ogniska, ich zdanie na różne tematy i dowiadują się, co o sobie myślą inni. Uczą się przebywać ze sobą, relaksować, dbać o siebie nawzajem, współpracować w grupie, wyrażać swoje opinie, potrzeby, dzielić się radościami i smutkami. Dzięki naszej pracy dzieci zbliżyły się do siebie, uważniej siebie wzajemnie słuchają, lepiej czują się w swoim towarzystwie. To ważne, bo przecież Ognisko to przede wszystkim relacje ludzi, którzy je tworzą…

Okiem Dzieci z Ogniska „Praga”

spisane przez Annę Junczyk

Zapytałam ostatnio dzieci, co im daje uczestniczenie w spotkaniach socjoterapeutycznych. Pozwoliłam sobie pogrupować te wypowiedzi w sześciu kategoriach. Moje mądre dzieci – po burzy mózgów – odpowiedziały tak:

  • szczęście, wesołość, radość, śmiech, fajne uczucia; poczucie bezpieczeństwa; zaskoczenie; szczerość
  • fajni ludzie wokół; można się czegoś o kimś dowiedzieć, poznać innych; dowiadujesz się co, ta osoba lubi, czego nie lubi; poznanie innych, przyjaźń, lubienie; można poznać Ciocię
  • można się dużo nauczyć; wiadomości, naukę, inteligencję, mądrość
  • odwagę; prawdy można się o sobie dowiedzieć; przykre rzeczy i wesołe
  • pracujemy razem, pracujemy razem ze sobą; wspólne pomysły
  • nauczyć się różnych zabaw; różne zabawy; wspólne zabawy.

Źródło: Czasopismo „O!”, nr 2 (3), maj 2016

Autor: Anna Junczyk - Ognisko Praga, Wychowankowie - Ognisko Praga